* پژوهش های حقوق و ادیان *

مرجع معرفی و بررسی آموزه های حقوق دینی
«پژوهش های حقوق و ادیان» | تورات | یهودیت | اشکالات وارد بر یهود | اسرائیل | معرفی مختصر صهیونیسم || معرفی اجمالی یهودیت || مطالعه آنلاین تورات، تورات، کتاب مقدس| | کتابخانه با موضوع صهیونیسم و یهودیت || مقالات علمی-پژوهشی در زمینه ادیان، صهیونیسم، یهودیت || فیلم های سینمایی صهیونیستی و یهودی || کلیپ در زمینه صهیونیسم و یهود || پرسش و پاسخ در زمینه یهودشناسی ||معرفی «پژوهش های حقوق و ادیان» || پیوندهای مرتبط با صهیونیسم |
بـنـر

مرجع معرفی و نقد معارف آیین یهود، مبانی صهیونیسم و سیاست های ضد اسلامی فرق و جریان های معاند

<!-- start logo cod off http://bjes.ir --><p align="center"></p><p align="center"><a href="http://bjes.ir" target="_blank"><img border="0" src="http://bayanbox.ir/view/6961090584536714943/logo-200x80.jpg" width="200" height="80" alt="مرجع معرفی و نقد معارف آیین یهود، مبانی صهیونیسم و سیاست های ضداسلامی فرق و جریان های معاند"></a></p><!--finish logo cod off http://bjes.ir -->

شناسه شامد: 1-1-718353-65-4-1

بررسی شبهات
تازه های کتابخانه
«بانک جامع اطلاعاتی صهیونیسم» پس از این با نام «پژوهش های حقوق و ادیان»، ضمن تاکید بر پیوند «دانش حقوق» و «معارف ادیان»، علاوه بر سرفصل های سابق، به موضوعات حقوقی از جمله مباحث حقوق ایران، نظام های حقوقی، احکام شریعت یهودی و اسلامی، فلسفه حقوق و ... نیز خواهد پرداخت.

یکی از نهادهای مالی مذهبی بسیار مهم در کشور، دفاتر وجوهات مراجع عظام تقلید می باشند. این دفاتر از منابعی همچون خمس، زکات، رد مظالم و سایر وجوهاتی که جنبه ی شرعیه دارند تامین مالی می شوند. چنانکه بر می آید مبالغ دریافتی دفاتر، ارقام کلانی است که نه تنها از شیعیان ایران، بلکه از مسلمانان ساکن در سایر کشورها نیز دریافتی دارد.

بر اساس آیات قرآن و روایات، مبالغ خمس و زکات و رد مظالم و ... باید به پیامبر و جانشینان  ایشان (ائمه اطهار) پرداخت شود و به بیان عوام، «سهم امام» است. فقهای اسلامی با تفاسیری در زمان غیبت امام عصر، فقیهان را نائب امام دانسته و لذا از آنجا وظایف امام در موارد اداره ی امور شرعی جامعه بر عهده ی آنان است، فقیه را «مرجع دریافت وجوه شرعی» معرفی کرده اند. فقهاء موظفند از این مبالغ در راه تعظیم شعائر مذهب تشیع، دفاع از جامعه ی اسلامی، کمک به فقراء و ایتام و مساکین و ... بهره ببرند.

نقد اول: پرداخت شهریه به بسیاری از طلاب، اسراف وجوهات شرعی است.

در حال حاضر یکی از مصارف وجوهات شرعیه، پرداخت کمک هزینه های تحصیلی، تحت عنوان «شهریه» و «مرحمتی» به طلاب و دانشجویان علوم اسلامی است. یکی از نقدهای اصلی وارد بر این مسئله، ناظر بر طلابی است که ضمن دریافت شهریه، هیچ تبلیغ و خدمتی در مسیر اسلام ندارند. بسیارند طلبه هایی که بدلایلی نظیر «تهذیب نفس» از جامعه فاصله گرفته، و تنها در ایام پرداخت شهریه، در شهر حضور می یابند و پس از دریافت شهریه، مجددا به کنجی عزلت می گزینند. بلاشک این هدر دادن و پایمال کردن وجوهات شرعی است که هم دفاتر مراجع شرعا مسئولند و هم طلاب گوشه نشین. در مقابل چه بسیارند افراد و گروه های غیر طلبه ی خودجوشی که بسیار بیشتر از طلاب تبلیغ می کنند و در عین حال هیچ گونه حمایتی از سوی دفاتر مراجع که موظف به «تعظیم شعائر» می باشند، ندارند. این بی نظمی و ضعف مدیریتی، بلاشک نتیجه ای جز تضعیف دین و مذهب نخواهد داشت.

http://www.jahannews.com/images/docs/000570/n00570765-b.jpg

قسم دیگر از طلاب مشابه، کسانی هستند که در حوزه های علمیه تحصیل می کنند و پس از سال ها دریافت شهریه، نهایتا به عضویت هیئت علمی دانشگاه ها یا حوزه ها، یا همچنین به استخدام ادارات و سازمان ها نظیر قوه قضاییه، سپاه پاسداران و ... در می آیند و ضمن دریافت حقوق رسمی، به تبلیغ اسلام می پردازند. سوال اینجاست که چه تفاوتی میان این شخص که علوم اسلامی خوانده و هیچ تبلیغی برای اسلام نکرده و آن شخصی که در دانشگاه فیزیک و ریاضی و روانشناسی و ... خوانده و هیچ تبلیغی برای اسلام نکرده، وجود دارد؟ هر دو دسته، دانشجویانی عادی به حساب می آیند. اگر مبنای پرداخت شهریه، تبلیغ دین اسلام است، پس نباید با پرداخت شهریه به طلابی که قصد استخدام دارند، اموال شرعی را از بین برد. اگر مبنای پرداخت شهریه، صرفا علم آموزی ولو بدون تبلیغ است، پس باید بالتساوی به همه دانشجویان حداقل علوم انسانی، شهریه پرداخت شود. چرا که یک دانشجوی الهیات و یک طلبه فرق آنچنانی ندارند.

در این باره پیشنهاد می شود حوزه های علمیه بعد از دریافت ارائه گزارش مبنی بر تبلیغ و فعالیت افراد در امور تبلیغی، به آن ها شهریه پرداخت نماید. یا از آنجا که تحصیل در حوزه، غالبا تمام وقت و شبانه روزی است و افراد به جز تحصیل وقت تبلیغ ندارند، از طلاب در بدو ورود به حوزه، تعهد یا اسناد مالی نظیر سفته در قبال پرداخت شهریه دریافت شود تا اگر در آینده شخص، به راه تامین اهداف تبلیغی ورود نکرد، شهریه ها مجددا از وی مطالبه شود.

نتیجه تصویری برای طلبه شهریه بگیر

نقد دوم: عدم نظارت قانونی بر دفاتر وجوهات

نقد دوم به سیستم نظارتی بر پرداخت شهریه هاست. علی رغم وجود دستگاه های نظارتی نظیر سازمان بازرسی کل کشور (وابسته به قوه قضاییه) و دیوان محاسبات کشور (وابسته به مجلس) که موظفند به روند صحیح مالی ادارات و نهادها نظارت داشته باشند، قانونا هیچ نظارتی بر دفاتر وجوهات شرعیه نیست و بلاشک نمی توان گفت که این دفاتر از نفوذ و رخنه ی فرصت طلبان و تجاوزگران به بیت المال مصون هستند. مطابق اصل 55 قانون اساسی، دیوان محاسبات تنها بر دستگاه های نظارت دارد که به نحوی از بودجه ی کل کشور استفاده کنند، این درحالیست که دفاتر مراجع از این بودجه استفاده نمی کنند فلذا مشمول نظارت دیوان نیستند. سازمان بازرسی نیز مطابق بند الف ماده 2 قانون تشکیل سازمان بازرسی کل، بر سازمان ها و نهادهای دولتی و وابسته به دولت و همچنین موسسات عام المنفعه و نهادهای انقلابی نظارت دارد. علی الظاهر دفاتر وجوهات شرعیه مشمول هیچ کدام از این عناوین نمی گردد و در حکم نهادهای وابسته به رهبری است و از نظارت مستثنی می باشد.

مسئولان دفاتر در پیشگاه خداوند مسئول خواهند بود.

عدم نظارت قانونی بر دفاتر وجوهات شرعیه، و در نتیجه تعدی و تجاوز به اموال شرعی توسط برخی فرصت طلبان در لباس مقدس روحانیت، موجب بی اعتمادی روز افزون مردم به دفاتر مراجع و در طول آن موجب بی اعتمادی به روحانیت و علماء شده است. پر واضح است که مردم با مشاهده ی زندگی اشرافی و دیکتاتور منشانه برخی وابستگان به دفاتر وجوهات، بلاشک نسبت به روحانیت بی اعتماد شده و نه تنها از پرداخت خمس و زکات و... به دفاتر خودداری می کنند بلکه بالکل، این واجبات الهی را ترک می کنند و حتی آن را به موارد دیگر نظیر ایتام و فقراء و... هم نمی پردازند. بالقطع، دفاتر مراجع، در این «ترک واجب الهی» سهیم و در نتیجه در پیشگاه خداوند مسئول خواهند بود.

و اما سخنی با غیر روحانیت...

چنانکه گذشت، برخی با مشاهده دست درازی ها به اموال شرعی، از پرداخت خمس و زکات و ... خودداری کرده و گناه آن را به قول خود «به گردن آخوندها» می اندازند. خطاب به این دسته عرض می شود که اولا هر کسی مسئول اعمال خودش است و گناه کسی را بر گردن دیگری نمی گذارند، چنانکه قرآن کریم می فرمایند: «کل نفس بما کسبت رهین» یعنی هر کس در گرو کاری است که انجام داده است.

ثانیا، پرداخت خمس به دفاتر مراجع، ناشی از تفسیر فقهاء از لفظ «ذی القربی و امام» است. اگر بخواهیم به ظاهر قرآن (و نه تفسیر) آن عمل کنیم موارد خمس عبارتند از: پیامبر، ذی القربی (سادات فقیر)، ایتام (اطفالی که پدر ندارند)، مساکین، و در راه ماندگان...(1)

مطابق روایات، نیمی از خمس متعلق به «خدا و پیامبر و ذی القربی» می باشد و نیم دیگر آن به «ایتام و مساکین و در راه ماندگان».(2) بدین ترتیب افرادی که به دفاتر مراجع اعتماد ندارند و خوف دارند مالشان در مسیر اسلام صرف نشود، می توانند نیمی از خمس خود را مستقیما به «ایتام و مساکین و در راه ماندگان» بدهند و نیم دیگر آن را به سادات فقیر بپردازند. بدین ترتیب هم وظیفه ی واجب شرعی شان را به جا آورده اند و هم اطمینان خاطر از محل مصرف خمس خود دارند.

والسلام علیکم و رحمت الله...

سید ابوالفضل ساقی

18 اسفندماه 1396


(1) فان لله خمسه و للرسول و لذی القربی و الیتامی و المساکین و ابن السبیل. (آیه 41 سوره انفال)

(2) کتاب «الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه» نوشته ی شهید ثانی، انتشارات دارالتفسیر، ج1، ص 240

نظرات (۰)

سوالات، پیشنهادها و نظرات خود را با ما در میان بگذارید

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">