پژوهش های حقوق و ادیان

مرجع معرفی و بررسی آموزه های حقوق دینی (بانک جامع اطلاعاتی صهیونیسم)
«پژوهش های حقوق و ادیان» | تورات | یهودیت | اشکالات وارد بر یهود | اسرائیل

شناسه شامد: 1-1-718353-65-4-1

تازه های کتابخانه
«پژوهش های حقوق و ادیان»
تاسیس: 11 تیرماه 1395
شامد: 1-1-718353-65-4-1
مدیر مسئول: سید ابوالفضل ساقی
ارتباط از طریق:
ایمیل: AbolfazlSeyyedSaghi@Gmail.com
تلگرام: SA_Saghi@

اعداد
باب بیست و یکم

1) و چون کنعانی که ملک عراد و در جنوب ساکن بود‌ شنید که اسرائیل از راه اَتاریم میآید با اسرائیل جنگ کرد و بعضی از ایشان را به اسیری برد.

2) و اسرائیل برای یَهُوَه نذر کرده‌گفت: “اگر این قوم را به دست من تسلیم نمایی شهرهای ایشان را بالکّل هلاک خواهم ساخت.”

3) پس یَهُوَه دعای اسرائیل را مستجاب فرموده کنعانیان را تسلیم کرد و ایشان و شهرهای ایشان را بالکّل هلاک ساختند. و آن مکان حرمه نامیده شد.

4) و از کوه هور به راه بحر قٌلزم کوچ کردند تا زمین ادوم را دور زنند. و دل قوم به سبب راه تنگ شد.

5) و قوم بر خدا و موسی شکایت آورده گفتند: “که ما را از مصر چرا برآوردید تا در بیابان بمیریم؟ زیرا که نان نیست و آب هم نیست! و دل ما از این خوراکِ سخیف کراهت دارد!”

6) پس یَهُوَه مارهای آتشی در میان قوم فرستاده قوم را گزیدند و گروهی کثیر از اسرائیل مردند.

7) و قوم نزد موسی آمده گفتند: “گناه کرده‌ایم زیرا که بریَهُوَه و بر تو شکایت آورده‌ایم پس نزد یَهُوَه دعا کن تا مارها را از ما دور کند.” و موسی بجهت قوم استغاثه نمود.

8) و یَهُوَه به موسی گفت: “مار آتشینی بساز و آنرا بر نیزه‌ای بردار و هر گزیده شده‌ای که بر آن نظر کند خواهد زیست.”

9) پس موسی مار برنجینی ساخته بر سر نیزه‌ای بلند کرد و چنین شد که اگر مار کسی را گزیده بود به مجرد نگاه کردن بر آن مار برنجین زنده میشد.

10) و بنی‌اسرائیل کوچ کرده‌ در اوبوت اردو زدند.

11) و از اوبوت کوچ کرده در عیی‌ّ عباریم در بیابانی که در مقابل موآب به طرف طلوع آفتاب است اردو زدند.

12) و از آنجا کوچ کرده به وادی زار‌َد اردو زدند.

13) و از آنجا کوچ کرده به آن طرف اَرًنون که در بیابان خارج از حدود اموریان میباشد اردو زدند زیرا که اَرًنون حد موآب و اموریان است.

14) از این جهت در کتاب جنگهای یَهُوَه گفته میشود: “واهیب در سوفه و وادیهای ارنون

15) و رودخانه وادیهایی که بسوی مسکن عار متوجه است و بر حدود موآب تکیه میزند.”

16) و از آنجا به بئر کوچ کردند. این آن چاهی است که یَهُوَه درباره‌اش به موسی گفت: “قوم را جمع کن تا به ایشان آب دهم.”

17) آنگاه اسرائیل این سرود را سراییدند: “ای چاه بجوش آی! شما برایش سرود بخوانید

18) “چاهی که آقاان حفره زدند و نجبای قوم آنرا کندند. به صولجان حاکم به عصاهای خود آنرا کندند.” و ایشان از بیابان تا متّانه کوچ کردند.

19) و از متّانه به نَحلیئیل و از نَحلیئیل به باموت.

20) و از باموت به دره‌ای که در صحرای موآب نزد قلة فِسجه که به سوی بیابان متوجه است.

21) و اسرائیل رسولان نزد سیحون ملک اموریان فرستاده گفت:

22) “مرا اجازت بده تا از زمین تو بگذرم. به سوی مزرعه یا تاکستان انحراف نخواهیم ورزید و از آب چاه نخواهیم نوشید و به شاهراه خواهیم رفت تا از سر حد تو بگذریم.”

23) اما سیحون اسرائیل را از حدود خود راه نداد. و سیحون تمامی قوم خود را جمع نموده به مقابله اسرائیل به بیابان بیرون آمد. و چون به یاهص رسید با اسرائیل جنگ کرد.

24) و اسرائیل او را به دم شمشیر زده زمینش را از اَرًنون تا یبوق و تا حد بنی‌عمون به تصرف آورد زیرا که حد بنی‌عمون مستحکم بود.

25) و اسرائیل تمامی آن شهرها را گرفت و اسرائیل در تمامی شهرهای اموریان در حشبون و در تمامی دهاتش ساکن شد.

26) زیرا که حشبون شهر سیحون ملک اموریان بود و او با ملک سابق موآب جنگ کرده‌تمامی زمینش را تا ارنون از دستش گرفته بود.

27) بنابراین مثَل آورندگان میگویند: “به حشبون بیایید تا شهر سیحون بنا کرده و استوار شود.

28) زیرا آتشی از حشبون برآمد و شعله‌ای از قریه سیحون. و عارِ موآب را سوزانید و صاحبان بلندیهای ارنون را.

29) وای بر تو ای موآب! ای قوم کموش‌ هلاک شدید! پسران خود را مثل گریزندگان تسلیم نمود و دختران خود را به سیحون ملک اموریان به اسیری داد.

30) به ایشان تیر انداختیم. حشبون تا به دیبون هلاک شد. و آنرا تا نوفَح که نزد مید‌َباست ویران ساختیم.”

31) و اسرائیل در زمین اموریان اقامت کردند.

32) و موسی برای جاسوسی یعزیر فرستاد و دهات آنرا گرفته اموریان را که در آنجا بودند بیرون کردند.

33) پس برگشته از راه باشان برآمدند. و عوج ملک باشان با تمامی قوم خود به مقابله ایشان از برای جنگ به اَدر‌َعی بیرون آمد.

34) و یَهُوَه به موسی گفت: “از او مترس زیرا که او را تمامی قومش و زمینش به دست تو تسلیم نموده‌ام و به نحوی که سیحون ملک اموریان که در حشبون ساکن بود عمل نمودی با او نیز عمل خواهی نمود.”

35) پس او را با پسرانش و تمامی قومش زدند به حدی که کسی از برایش باقی نماند و زمینش را به تصرف آوردند.


برگرفته از نسخه خطی «کتاب مقدس یعنی عهد عتیق و عهد جدید»، Unwin Brothers، لندن، 1904 میلادی
تنظیم و ویرایش: پژوهش های حقوق و ادیان (bjes.ir)

پیدایش

خروج

لاویان

اعداد

تثنیه

باب 1

باب 1

باب 1

باب 1

باب 1

باب 2

باب 2

باب 2

باب 2

باب 2

باب 3

باب 3

باب 3

باب 3

باب 3

باب 4

باب 4

باب 4

باب 4

باب 4

باب 5

باب 5

باب 5

باب 5

باب 5

باب 6

باب 6

باب 6

باب 6

باب 6

باب 7

باب 7

باب 7

باب 7

باب 7

باب 8

باب 8

باب 8

باب 8

باب 8

باب 9

باب 9

باب 9

باب 9

باب 9

باب 10

باب 10

باب 10

باب 10

باب 10

باب 11

باب 11

باب 11

باب 11

باب 11

باب 12

باب 12

باب 12

باب 12

باب 12

باب 13

باب 13

باب 13

باب 13

باب 13

باب 14

باب 14

باب 14

باب 14

باب 14

باب 15

باب 15

باب 15

باب 15

باب 15

باب 16

باب 16

باب 16

باب 16

باب 16

باب 17

باب 17

باب 17

باب 17

باب 17

باب 18

باب 18

باب 18

باب 18

باب 18

باب 19

باب 19

باب 19

باب 19

باب 19

باب 20

باب 20

باب 20

باب 20

باب 20

باب 21

باب 21

باب 21

باب 21

باب 21

باب 22

باب 22

باب 22

باب 22

باب 22

باب 23

باب 23

باب 23

باب 23

باب 23

باب 24

باب 24

باب 24

باب 24

باب 24

باب 25

باب 25

باب 25

باب 25

باب 25

باب 26

باب 26

باب 26

باب 26

باب 26

باب 27

باب 27

باب 27

باب 27

باب 27

باب 28

باب 28

-

باب 28

باب 28

باب 29

باب 29

-

باب 29

باب 29

باب 30

باب 30

-

باب 30

باب 30

باب 31

باب 31

-

باب 31

باب 31

باب 32

باب 32

-

باب 32

باب 32

باب 33

باب 33

-

باب 33

باب 33

باب 34

باب 34

-

باب 34

باب 34

باب 35

باب 35

-

باب 35

-

باب 36

باب 36

-

باب 36

-

باب 37

باب 37

-

-

-

باب 38

باب 38

-

-

-

باب 39

باب 39

-

-

-

باب 40

باب 40

-

-

-

باب 41

-

-

-

-

باب 42

-

-

-

-

باب 43

-

-

-

-

باب 44

-

-

-

-

باب 45

-

-

-

-

باب 46

-

-

-

-

باب 47

-

-

-

-

باب 48

-

-

-

-

باب 49

-

-

-

-

باب 50

-

-

-

-

-

-

-

-

-